Съществува цяла гама отенъци на сивото.
Има сиво преливащо в розово - на щастието,
сиво-бежов цвят - на земята,
сивосиньо, което жали за небето,
но има и едно сиво подобно на смола, на непрозрачна мазилка, задушаващо сиво, дори и когато е светлосиво.
Тази грозна сивина на облаците - сивина, която те кара да се съмняваш, че понякога е имало и хубави дни.
Двама пенсионери си говорят в парка:
- Наборе, ти помниш ли като ни туряха бром в чая като бяхме войници?
- Ам ти що питаш чак сега?
- Ами щото взе да ме хваща брома.....