С жена ми сме много щастливи. Може би защото имаме много общи неща. Свързват ни много знакови години. Например 1992. И за двама ни 1992 година е паметна. Само че за мен означава випуск, а за нея - набор!
Момченце пита баща си:
- Татко! Как мислиш, тежко ли е да изгубиш жена си?
- Много тежко, синко. Практически абсолютно невъзможно, но аз все още не губя надежда.