Решил Господ, да слезе на земята и да прави добрини. Върви той по улицата, гледа мъж, който плаче горчиво.
- Защо плачеш, сине мой?
- Инвалид съм аз, не мога да ходя.
Погалил му Господ краката, станал човекът и тръгнал по света да възхвалява силата на бога... Продължил напред Господ, гледа жена седи на тротоара и ридае.
- Защо плачеш, дъще моя?
- Защото съм сляпа по рождение!
Погалил я Господ по лицето, тя прогледнала и тръгнала по света да възхвалява силата божия...
Продължава напред Господ, гледа малко момченце, което плаче.
- Защо плачеш, момченце?
- Защото съм нещастен. Така се е случило, че съм се родил и живея в България...
И седнал Господ и заридал заедно с него...
Двама приятели разговарят на чашка:
- Жена ми постоянно ми "пили" - това да направя, онова да направя. Омръзна ми вече...
- Аз с мойта се оправям без проблеми. Като я скастря и млъква.
- Как успяваш? Какво и казваш?
- Ами, например, вчера ми се разкрещя: "Защо в мивката има мръсни чинии?"
- А аз и отговорих: "Я се разкарай...! Още не съм измил пода!"